ΘΡΗΣΚΕΙΑ

                        Η επίδραση της θρησκείας στον κόσμο 

                        

                                     Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ:
ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ
Η εκκλησία διάκειται αρνητικά τόσο στην αναπαραγωγική όσο και στην θεραπευτική κλωνοποίηση. Η αιτία που τηρεί μια τέτοια στάση, είναι διότι με τους πειραματισμούς στα έμβρυα παραμερίζεται η αρχή του ανθρώπινου προσώπου και παραβιάζεται η ιερότητα της ανθρώπινης ζωής στο ξεκίνημά της. Όσον αναφορά τις περιπτώσεις θανάτωσης των εμβρύων για οποιοδήποτε σκοπό, αντιμετωπίζονται ως περιπτώσεις φόνων και καταδικάζονται όπως οι αμβλώσεις. Ωστόσο, μια θετική στάση της Ορθόδοξης θεολογίας σχετικά με την θεραπευτική κλωνοποίηση θα μπορούσε να υπάρξει, η καταστροφή των εμβρύων και οι πειραματισμοί πάνω σ’ αυτά. Από την άλλη πλευρά η διαδικασία της τεχνητής γονιμοποίησης  δεν είναι αθέμιτη από χριστιανικής πλευράς. Για το λόγο αυτό και η προσπάθεια της ιατρικής επιστήμης για άρση των εμποδίων προς τεκνοποιία επικροτείται από την πλευρά της χριστιανικής ηθικής. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι άλλοι ορθόδοξοι μελετητές και πνευματικοί, στα πλαίσια της χριστιανικής ηθικής δεν κάνουν δεκτή την ομόλογη εξωσωματική γονιμοποίηση, παρά μόνο αναγνωρίζουν τα υγιή κίνητρα αυτής .

ΥΙΟΘΕΣΙΑ
Η εκκλησία είναι υπέρ της υιοθεσίας καθώς μια τέτοια απόφαση μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια για το καλύτερο μέλλον των εγκαταλελειμμένων παιδιών που δυστυχώς αναγκάζονται να κατοικούν μακριά από την οικογενειακή θαλπωρή και να συμβιώνουν  σε μικρές ομάδες παιδιών  στα λεγόμενα ορφανοτροφεία. Έτσι η εκκλησία προσπαθεί με  διάφορους τρόπους να πείσει τα άτεκνα ζευγάρια να ακολουθήσουν την διαδικασία  της υιοθεσίας με σκοπό να αποκτήσουν ένα δικό τους παιδί, χωρίς να χρειαστεί να ακολουθήσουν άλλες μεθόδους γονιμοποίησης Πρώτα πρώτα,  μπορούμε ανεπιφύλακτα να πούμε πως τις τελευταίες  δεκαετίες  το φαινόμενο της υιοθεσίας υποστηρίζεται  από ολοένα και περισσότερο αριθμό ατόμων γεγονός που μας χαροποιεί όλους ιδιαίτερα .Το αποτέλεσμα αυτό μας δείχνει σε μεγάλο βαθμό πως  οι κοινωνικοί φορείς που είναι αρμόδιοι για την ενθάρρυνση  των ατόμων που θέλουν να προβούν στην διαδικασία της υιοθεσίας έχουν δράσει κατάλληλα. Ένας από αυτούς τους φορείς αποτελεί αναμφίβολα  η εκκλησία .Προσπαθεί συνεχώς να βρίσκεται στο πλευρό όσων την έχουν ανάγκη , βοηθώντας τα άτεκνα ζευγάρια να συνειδητοποιήσουν  την αξία της υιοθεσίας ,να μην απογοητεύονται  από το γεγονός ότι  είναι χρονοβόρα  αλλά να κάνουν υπομονή και να παραμένουν ψύχραιμοι μέχρι την ολοκλήρωση της. Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια το ποσοστό της υιοθεσίας  μειώθηκε δραματικά  λόγω της οικονομικής  κρίσης που ολοένα και εντείνεται στις δύσκολες αυτές περιόδους που διανύουμε. Οι λόγοι του μικρού αριθμού υιοθεσιών έγκεινται τόσο στη… δαιδαλώδη διαδικασία και τη μεγάλη αναμονή όσο και στο μικρό αριθμό, σύμφωνα με τους αρμοδίους, των «διαθέσιμων» παιδιών. Ενδεικτικό είναι ότι στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» οι αιτήσεις από υποψήφιους θετούς γονείς φτάνουν κάθε χρόνο τις 150-200, ενώ οι υιοθεσίες παιδιών από το «Μητέρα» δεν φτάνουν καν τις 50. Και όντως, πολλές φορές ζευγάρια, απελπισμένα, στην προσπάθεια να αποκτήσουν ένα παιδί, πέφτουν στην παγίδα επιτηδείων που τους το προσφέρουν έναντι χρηματικού αντιτίμου, γεγονός «απαράδεκτο».

ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ

Είναι καθ’ όλα ορθό κάποιο από τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας να αναζητήσει βοήθεια για να παρατείνει τη ζωή του και να εφαρμόσει ό,τι η ιατρική του υπαγορεύει. Ωστόσο, και ο ίδιος και οι επιστήμονες θα πρέπει να ενεργούν με πλήρη επίγνωση ότι δεν πρέπει να αποβλέπουμε μόνο στην βιολογική παράταση της ζωής αλλά στην παράταση της ζωής ως μιας ακόμη ευκαιρίας για περαιτέρω πνευματική πρόοδο και κυρίως για μετοχή στην εν Χριστώ Ζωή.  Αυτό το οποίο είναι σημαντικό είναι να ανακαινίσουμε τη ζωή μας και όχι να την παρατείνουμε, αφού η οποιαδήποτε παράταση κάποια στιγμή θα τελειώσει.

Η Εκκλησία σέβεται απολύτως το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου και τις επιλογές του. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε κάποιον που επιθυμεί να λάβει μόσχευμα, αλλά παράλληλα να κατανοήσουμε και κάποιον ο οποίος για πνευματικούς λόγους δεν επιθυμεί να λάβει. Επίσης να αποδεχθούμε κάποιον που θέλει να γίνει δωρητής, αλλά παράλληλα να κατανοήσουμε και όποιον έχει ενδοιασμούς ή φόβους ή οποιεσδήποτε αναστολές στο να δωρίσει τα όργανά του, ιδιαιτέρως τα ζωτικά.ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ

Η Εκκλησία στην προσπάθειά της για τη διαμόρφωση οποιασδήποτε γνώμης επί του θέματος των μεταμοσχεύσεων θα πρέπει να θέσει άλλα κριτήρια και όχι να περιοριστεί μόνο στον προσδιορισμό του θανάτου. Η προσφορά οργάνων για το χριστιανό δεν πρέπει να συνδέεται με το θάνατο αλλά με την αυτοθυσία και την αγάπη. Επανεξετάζοντας την ηθική των μεταμοσχεύσεων από μια θεολογική σκοπιά ίσως θα κριθεί σκόπιμο να μετατεθεί η βαρύτητα που δίδεται στον προσδιορισμό και τα κριτήρια του εγκεφαλικού θανάτου σε άλλους παράγοντες όπως η αγάπη και η ελευθερία.